^{باورت کرده ام با تمامي وجودم ..با ذره ذره جسم و روحم...وچقدر زيباست باوره تو وچه سان به من نيروي حيات ميبخشد...وقتي ناگواريها وسختيها بر جسم وجانم بيرحمانه شلاق ميزنند..وقتي گلوي فرياده مرا بغض گرفته غم ميفشارد..وقتي تاب و توان دل کم ميشود و در سينه بيقراري ميکند...يادو تو..باوره تو تنها حامي من است....توان دوباره من است...خدايا اي يگانه جاويدم اي کريم و بخشنده مرا درياب وقتي ميدانم تو را دارم از همه کس وهمه چيز بي نيازم وچه شگفت انگيز با باوره تو همه غيرممکن ها ممکن ميشود...همه درها باز ميشوند و روحم به سوي بينهايت اوج ميگيرد...خدايم اي پناه لحظه هايم صدايت ميزنم يا گريه هايم...صدايت ميزنم بشنو صدايم....خدايم انقدر والا و بزرگي که خواسته هايم پيش تو حقيرو ناچيزند  از همين رو هرگاه بعد رازو نيازهايم دلم فرياده خواهش سر ميدهد زبانم از گفتن ارزوهايم قاصر است زيرا در برابره جلال و عظمت تو چه حقيرند خواهشهاي دل....}

^{دوستت دارم خدايا}

^{دوستم بدار خدايا}