صبح که از خواب بيدار شدم باد خنک بهاري از لاي پنجره روي صورتم خورد.....چه کيفي داشت..با خودم گفتم يه روزه زيباي ديگه..خدايا ممنونم که امروزم بهم اجازه دادي چشمامو باز کنم و زندگي کنم..زندگيي که همه چي داره

هم سختي داره هم اسايش.....هم غم داره هم شادي....هم دوري وغصه داره هم با هم بودن....هم زشتي داره هم زيبايي....هم نامردي داره هم رفاقت....هم شکست داره هم پيروزي

با خودم گفتم چه هارموني زيبايي دارن همه اينها کنار هم که در کنار هم اصلا معني پيدا ميکنن هرکدومشون

اگر سختي نبود کي قدره عافيتو ميدونستيم؟؟

اگر غم نبود چطور از شادي لذت ميبرديم؟؟

اگر زشتي نبود چطور زيبايي رو ميشناختيم؟؟

اگر نامردي نبود چطور دوستيهارو درک ميکرديم؟؟

اگر شکست نبود چطور مزه پيروزي رو ميچشيديم ؟؟

واقعيت اينه که اگه هر کدوم از اين فاکتورهاي به ظاهر بد وزشت نبودن اون چيزاي خوبم يا بي ارزش ميشدن يا کمرنگ وکم ارزش....پس ننالم ..غر نزم اگه زندگي بعضي وقتها نارفيقه وسازه مخالف ميزنه....اين براي اينه که اون لحظه هاي ناب وقشنگ رو درک کنم

هر روزه خدا برام زيباست بعضيهاش خيلييي سخت وتلخ بوده ...خب سعي ميکنم فراموششون کنم اما نه کاملا..بعضيهاشونم فوق العاده بوده سعي ميکنم روي ديوار ذهنم حکشون کنم

خدايا شکرت بخاطره يه روزه زيبا وقشنگ ديگه

يه روزه خوب خدا.....شکرتتتتتتتتتتت